Merhaba… Ben Ezgi. 25 yaşındayım; 163 cm, 54 kiloyum. Bu satırları yazarken “nasıl görünürüm?” sorusundan çok “nasıl anlaşılırım?” sorusu dolaşıyor içimde. Çünkü ben, tanışmanın en güzel halinin; insanın kendini korumadan, ama kendini kaybetmeden açabildiği yerde başladığına inanıyorum. Burada bir “mükemmel hikâye” aramıyorum. Daha çok, iki insanın aynı cümlede nefes alabildiği o sakin yerin peşindeyim.
Hayatımın temposu dışarıdan bakınca normal: iş, koşturmaca, günlük sorumluluklar… Ama iç dünyamda hep küçük bir alan var; sadece kendime ayırdığım, kimseyi acele ettirmediğim bir alan. Beni en çok mutlu eden şeyler dev olaylar değil. Mesela sabah kahvemi içmeden önce birkaç dakika camdan dışarı bakmak. Ya da yürürken rüzgârın yüzüme çarpmasıyla “tamam” diyebilmek, “şu an buradayım”. Kalabalıkların içinde bile sessizliği bulmayı seviyorum; belki bu yüzden, bir bakıştan çok şey anlayan insanlara yakınım.
Read more

